ಅಂತರಂಗದ ಸಂಗ!

ಸುತ್ತ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿರೆ ಬೇಡವೆಂಬಾಗ,
ಸನಿಹವಾರು ಇಲ್ಲ ಬೇಕೆನ್ನುವಾಗ
ಹಗಲಿರುಳು ಕಳೆಯುತಿರೆ ಸರಾಗ
ಒಂಟಿಯಾಗಿದೆಯೆನ್ನ ಮೌನರಾಗ

ಒಳದನಿ ಕುಗ್ಗಿ ಅಡಗುತಿರುವಾಗ
ಛಂಗನೆದುರು ಹಾರಿದೆ ನೀನಾಗ!
ಬೆರಗಾಗಿ ಅರೆಕ್ಷಣ ನೋಡಲಾಗ,
ನನ ರೂಪ ನೀ ತಾಳಿ ನಲಿವಾಗ!

ಈ ಮುನಿಸನರಿಯಬಲ್ಲೆ ನಾನೀಗ
ಮರೆತಿದ್ದೆ ನಾ ಸುಖದಿ ಮೆರೆದಾಗ
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿಲ್ಲ ಕೊರಗಿ ಬಿಕ್ಕುವಾಗ
ಬಳಿಯೇ ನಿಂದು ಸವರಿದ್ದೆಯಾಗ!

ಅರಿತೆನಿಂದು ಅಂತರಾತ್ಮದ ಕೂಗ,
ಕ್ಷಣಿಕ, ಚಿರವಲ್ಲ ಜಗದಿ ಅನುರಾಗ,
ನನಗೆ ನಾನೇ ಅಂತರಂಗದ ಸಂಗ,
ಭವಸಾಗರವ ದಾಟಿಸುವ ಅಂಬಿಗ!

ಭಲೇ ಬದುಕು!

ಮತ್ತದೇ ಜತನ, ಅದೇ ದಿನದಾಗುಹೋಗು
ನೋವ ಮಾಚಿಟ್ಟು ನಗುವ ಮೆರೆವ ಸೋಗು
ಬೇಕುಗಳ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಲ್ಲ ದೊರೆತ ಕೊರಗು
ಬೇಕುಗಳಿಗೆ ಸತತ ತುಡಿವ ಪರಿಯ ಬೆರಗು!

ಎದ್ದೆ ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮೊಟಕು,
ಬೆರೆಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಬೇರಾಗುವ ಅಳುಕು
ಕಂಡೊಡನೆ ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾಗುವ ಬೆಳಕು
ಬೀಗಿಸಿ ಬೀಳಿಸಿ ಅಳಿಸಿ ತಾ ನಗುವ ಬದುಕು!

ಎಡವಿಸಲೆಂದೇ ಕಾಯುವ ಸೆಳೆತದ ಬುರುಗು
ದಿನವೂ ಕಣ್ಣು-ಮುಚ್ಚಾಲೆಯಾಟದ ಸೊಬಗು!
ಅನತಿ ದೂರದಲಿ, ಮಾಯಾಜಿಂಕೆಯ ಕೂಗು
ಸುಖ-ದು:ಖಗಳ ಕೋರೈಸುವ ಕತ್ತಿಯಲಗು!

ಮನಮಂದಿರ

ಎದೆಯಳೊಂದು ಮೂರ್ತಿ ಕೆತ್ತಿ
ಮನವ ಸೆಳೆದ ರೂಪ ನೀಡಿ
ಪ್ರೇಮ ಕಲಶವಿಟ್ಟೆನು.

ನವನವೀನ ಭಾವ ತುಂಬಿ
ಪ್ರೀತಿಸುಮದ ಹಾರವಿತ್ತು
ನೆಚ್ಚ ಪೂಜೆ ಗೈದೆನು.

ಮನದ ಹೊಗೆಯ ಹೊರಗೆ ತೂರಿ
ಒಲುಮೆ ಗಾಳಿಯಾಡಲೆಂದು
ತೆರೆದ ಬಾಗಿಲಿಟ್ಟೆನು.

ಮಮತೆ ಹಣತೆಯಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಿ,
ಸೊಗದ ಶರಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಂದು,
ಮೆಚ್ಚಿ ತಪವ ಗೈದೆನು.

ದ್ವೇಷ ಮರೆಸಿ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಿ
ಸತತ ಬಿಡದೆ ಸಕಲ ಮನದೆ,
ಒಲವ ಧ್ಯಾನ ನಡೆಯಲಿ.

ಆಗಲೇಬೇಕಿದೆ!

ಧಗೆಯಲಿ ಬುವಿಯ ಬಾಯಾರಿರೆ,
ಸರಿಯಬೇಕಿದೆ ಆದಾನದ ನೆನಪು
ವಸಂತನಾಟದಿ ಸುಮ ನಲುಗಿರೆ,
ಹರಿಯಬೇಕಿದೆ ವರುಣನ ಛಾಪು.

ಜಾಡ್ಯದಿ ಕಾಲ್ಗಳು ಕುಸಿಯುತಿರೆ,
ಬೇಕಿದೆ ತಮ:ಶಮನದ ಹುರುಪು
ಹತಾಶೆಯ ಸುಳಿಯಲಿ ಸಿಲುಕಿರೆ,
ಹರಡಬೇಕಿದೆ ಸತ್ವದ ಹೊಳಪು.

ಬಂಧಗಳ ಬೆಸುಗೆ ಸವೆಯುತಿರೆ,
ಎರೆಯಬೇಕಿದೆ, ಎರಕದ ಬಿಸುಪು.
ನಂಟುಗಳ ಅಂಟಿಂದು ಒಣಗುತಿರೆ,
ಬೆರೆಯಬೇಕಿದೆ, ಒಲವಿನ ಒನಪು.

ಆನಂದಮಯ ಬೆಳಗು!

ಇಂದಿನ ಬೆಳಗು ಸ್ತಬ್ಧ! ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡುವುದ ಮರೆತು,
ಜಿನುಗು ಮಳೆ, ತೀಡುವ ತಂಗಾಳಿಗೆ ಮೈಮರೆತು,
ತನು ಮನ ನವಿರೇಳಿಸುವ ಈ ಆಹ್ಲಾದಕೆ ಸೋತು,
ಜೀವರಾಶಿಗಳಿದ ಅನುಭವಿಸುತಿವೆ ತಣ್ಣನೆ ಕುಳಿತು.

ನಿಲ್ಲೆ, ಹಸಿರ ತಂಬೆಲರ ಸಲ್ಲಾಪಕೆ ಮನ ಜೋತು
ಸಾಗಿದೆಯೊಡನೆ ನೆನಪಿನ ಬೋಗಿಯಲಿ ಕುಳಿತು,
ಮಸುಕಲೂ ಮಾಸದ ಹಾದಿಯೆಡೆ ಅಚ್ಚರಿಯೆನಿತು
ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಾಗಿ ನಡೆಸಿವೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮೂಕಮಾತು!

ಹಾಯ್ದು ಬಂದ ದಾರಿ ಸ್ಪಷ್ಟ, ತಪ್ಪಿದ ಗತಿಯೆನಿತು!
ಅಲ್ಲೇ ಕಣ್ಮಿಟುಕಿಸುತಿವೆ ಕೈಗೂಡದ ಆಸೆಗಳವಿತು,
ವಿರಮಿಸಿವೆ ಸುಮ್ಮನೆ ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಕಲಹಗಳ ಮರೆತು.
ಗಾಢ ನೀರವ ಶಾಂತ ಭಾವ ನನಗಿಂದು ಹೊಸತು!

ಸುಡುವ ಧರೆಯ ಕಾವಿಗಾಗಿರಲು ಮಳೆಹನಿಗಳಿನಿತು
ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ಮನ ಶಾಂತವಾಗದೇ ಪನ್ನೀರಿನಲಿ ಬೆರೆತು?
ಭಾವವೈರುಧ್ಯಗಳಲೂ ಏಕತಾನದ ಪರಿಯ ಕಲಿತು,
ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿ ನಲಿದೆ ನಿಸರ್ಗ ಕಲಿಸಿದ ಪಾಠವರಿತು!

ಭಾವಬಂಧಿ

ನನ್ನ ತೈಲಚಿತ್ರ

ಭಾವಬಂಧಿ
------------
ಭಾವ ಬಂಧಿಗಳು ನಾವೀ ಜಗದಲಿ,
ಪ್ರತಿಭಾವಕಿತ್ತ ಆ ರೂಪದ ಹಂಗಲಿ,
ನಾವೇ ಹೆಣೆದಿಟ್ಟ ಭಾವಹಂದರದಲಿ,
ತೊರೆಯಲಾಗದ ಭಾವಪಂಜರದಲಿ.

ಶುಚಿರ್ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಹೊತ್ತ ದೈವ ಭಾವ
ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಪ್ರೇಮರೂಪಿ ಮಾತೃಭಾವ
ಅನುರಾಗ ಧಾರೆಯೆರೆವ ಪ್ರಿಯಭಾವ
ರೋಷಕುಸಿರ ತುಂಬುವ ದುಷ್ಟಭಾವ

ಬಂಧ ಹೊಸೆ-ಬೆಸೆದು ಮೆರೆವ ಭಾವ
ಮುದುಡಿಸಿ ಓಲೈಸಿ ನಲಿಸುವ ಭಾವ,
ಶೈಶವ ಮುಗ್ಧತೆಯಲಿ ತಲ್ಲೀನಭಾವ
ಸಾಮರಸ್ಯವ ಹೀರುವ ವಿಕೃತ ಭಾವ

ರಾಧೆಯ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲ ಮೀರೆಯ ಭಾವ
ಮೀರೆಯ ಪ್ರಭುವಲ್ಲ ರಾಧೆಯ ಭಾವ
ಜಗಕೆ ಶಿವನಿರೆ ಮಂಗಲ ಶಿವಂಭಾವ
ತಾಂಡವವಾಡೆ ದಕ್ಷನಿಗೆ ರೌದ್ರಭಾವ

ನಾವೋ ಈ ಭಾವಪೈರಿನ ತೆನೆಗಳು,
ಅದರಲೆಯುಬ್ಬರ ಇಳಿತದಿ ನಾವೆಗಳು
ಭಾವಸೂತ್ರದಾಟದ ಬರಿ ಪುತ್ಥಳಿಗಳು,
ಭಾವಸೆಲೆಯ ಜಿನುಗುವ ಒರತೆಗಳು.

ನವಿರ್ಭಾವ

ನನ್ನ ಒಂದು ತೈಲಚಿತ್ರ

ಕುಸುಮಕೂ ನವಿರಾದ
ಕೋಮಲತೆಯ ಹಿಡಿವುದೆಂತು?
ಮುಜುಗರದ ತೆರೆಯಿರೆ
ತೋರೆ ಸಡಗರದ ಭಾವವೆಂತು?

ಉಸುರಿದ ಭಾವವಿಳಿದು
ಎದೆಗಾಸರೆಯಾಗದಿರಲೆಂತು?
ಮನದ ಬಿಸಿ ಕಸಿವಿಸಿಯ
ಮೊಗದಿ ತಂದು ತೋರಲೆಂತು?

ಭಾವೈಸಿರಿ ಕಂಗಳಲಿರೆ
ತನುಮನವ ಆವರಿಸಲಿರದೆಂತು?
ವಸಂತ ಉಲಿಯುತಿರೆ
ಸಂತಸದ ನಲಿವ ತಡೆವುದೆಂತು?

ಅನುರಾಗದ ರಾಗವಿರೆ
ಶೃತಿಯು ಗತಿ ತಪ್ಪುವುದೆಂತು?
ಜಗದ ಅಂಕುಶದಡಿಯಿರೆ
ಕನಸ ಸ್ವಂತಿಕೆ ತೊರೆಯಲೆಂತು?